یک یادداشتِ کوتاه درباره‏ی آقا یوسف

آقا یوسف فیلمی است درباره‏ی عدم ارتباط بین نسل‏هایِ مختلف و تنهایی در دلِ کلان‏شهری به اسمِ تهران، تقریبا تمامِ آدم‏هایِ فیلم با وجودِ زندگی در کنارِ هم به شدت از یکدیگر دور و بیگانه‏اند.

فیلم به واسطه‏ی آقا یوسف که نظافتچی خانه‏هایی با فرهنگ‏ها و نوع زیست‏هایِ مختلفی است ما را واردِ زندگی چند خانواده می‏کند که اکثرِ اعضای این خانواده‏ها دچار انزوایِ عاطفی‏اند، در کنارِ هم زندگی می‏کنند ولی دنیا و زبانِ مشترکی ندارند. در این بین قرار است آقا یوسف و دخترش که برخلافِ بقیه‏ی شخصیت‏ها صمیمیت و محبتِ بیشتری بین‏شان می‏بینیم استثنا باشند، اما در طولِ داستان و زمانی که آقا یوسف در خانه‏ی دکترِ زنباره‏ی فیلم به طورِ اتفاقی می‏فهمد دخترش رازی را از او پنهان کرده و با اتفاقاتِ بعد از آن متوجه می‏شویم که این دو نفر هم به شدت با دنیایِ عاطفیِ هم بیگانه‏اند.

مشکلِ فیلم این‏جاست که داستانک‏هایی که در مسیرِ حرکتِ شخصیتِ اصلی طراحی شده‏اند و قرار است حضورِ آقا یوسف نخِ تسبیح آنها باشد در نهایت کلِ واحدی را نمی‏سازند و حتی بعضی از آنها چندان تاثیری هم در اصلِ داستان ندارند. فیلم از نیمه به بعد یعنی از جایی که آقا یوسف صدایِ دخترش را رویِ پیغام‏گیر خانه‏ی دکتر می‏شنود کاملا از ریتم می‏افتد و مدام شاهد نماهایِ تکراری از تنهایی و ناراحتی آقا یوسف و بحث کردن‏ش با رعنا هستیم بدون این‏که حرف اصلی در این میان گفته شود، البته کارگردان در پایانِ فیلم سعی کرده با یک غافلگیری اساسی این کشدار بودنِ فیلم در نیمه‏ی دوم را جبران کند. از طرفِ دیگر فیلم بیش از حد به عنصرِ اتفاق وابسته است؛ آقا یوسف به طورِ اتفاقی صدایِ رعنا را رویِ پیغام‏گیرِ تلفنِ خانه‏ی دکتر می‏شنود، صدایِ رعنا و شیرین به طورِ اتفاقی به هم شباهت دارد، رعنا و شیرین به طورِ اتفاقی با هم همکارند، به طور اتفاقی هر دو با یک مرد رابطه دارند و حتی هر دو از یک عطر استفاده می‏کنند. بعضی شخصیت‏ها و روابطِ فیلم خوب پرداخت نشده‏اند و سوال‏هایی را برایِ تماشاگر ایجاد می‏کنند که تا انتها هم جوابی برایشان پیدا نمی‏کند، مثلا مشخص نیست شیرین چه پیشینه‏ای دارد و دلیلِ حضورش  با آن پوششِ سُرخ رنگ در بعضیِ صحنه‏هایِ فیلم مثلِ صحنه‏ای که رعنا و مریم و مادرش تویِ کافه نشسته‏اند چیست؟ مرتضی و دخترش چرا از نزدیک شدن به هم می‏ترسند؟ و چرا عصمت سعی می‏کند مریم را از مرتضی دور نگه دارد؟ و از نزدیک شدنِ این دو نفر می‏ترسد؟

آقا یوسف البته فیلم بدی نیست اما به شدت محافظه کار است و مطئنا به خوبیِ فیلمِ اولِ علی رفیعی؛ ماهی عاشق می‏شوند نیست و حتی قدرت و سرزندگیِ اجراهای تئاتری‏اش را هم ندارد.

+ سایت رسمی آقا یوسف [این‏جا]. 

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s