گلوله رفاقت را نشانه رفته بود… جُرم این بود

خانُمِ پشتِ گیشه‏ی بلیت گفت: «صندلیِ اولِ ردیفِ رو می‏خوای یا صندلیِ تهِ ردیف، کنارِ دیوار رو؟» پیشِ خودم فکر کردم: «چه فرقی می‏کند؟» انگار فکرِ من را خوانده باشد جواب داد: «صندلیِ کنارِ دیوار این خوبی رو داره که دیگه رفت و آمدی جلویِ روتون انجام نمی‏شه، خوبیِ صندلیِ اول هم اینه که هروقت خواستی از سالن بری بیرون بلند میشی می‏ری بیرون.» بلیتِ صندلیِ کنارِ دیوار را خریدم.

روایتِ جُرم، فیلمِ مسعود کیمیایی جلو می‏رفت و من به ردیفِ آدم‏هایی نگاه می‏کردم که برایِ بیرون رفتن از سالن باید از جلویِ رویشان رد می‏شدم، حرص می‏خوردم و با خودم فکر می‏کردم که بله واقعا فرق می‏کند صندلیِ اولِ ردیف را نشسته باشی یا صندلیِ آخر را وقتی در حالِ تماشایِ آخرین ساخته‏ی مسعود کیمیایی باشی.

تعجب می‏کنم فیلمی تا این حد آشفته و بی منطق -خواهش می‏کنم نیایید بگویید که این آشفتگی بازتابِ زمانه‏ای است که در آن زندگی می‏کنیم- که حتی ذره‏ای در بازسازیِ تهرانِ دهه‏ی پنجاه، شهری در آستانه‏ی اتفاقِ بزرگی مثلِ انقلاب موفق نیست، فیلمی که قدرتِ آن را ندارد که برخلافِ خیلی دیگر از فیلم‏هایِ کیمیایی احساساتِ تماشاگرش را به غلیان بیاورد و او را با شخصیت‏هایِ داستان همراه کند، فیلمی که نمی‏تواند انگیزه‏های شخصیت‏ها و اعمالشان را برای تماشاگر باورپذیر کند و یا تحول ناگهانی‏شان را به تماشاگر بقبولاند چطور می‏تواند بهترین فیلم جشنواره‏ی سالِ گذشته باشد؟ و چرا عده‏ای اصرار دارند که به ما بقبولانند که این نزدیک‏ترین فیلم به حال و هوایِ سیاه و سفیدهایِ قدیمی کیمیایی است؟

جواد طوسی در نقدی که بر جُرم در شماره‏ی تازه‏ی مجله‏ی فیلم نوشته آورده است که: «کیمیایی در آثارِ این سال‏هایش نسبت به دادنِ اطلاعات به بیننده خست نشان می‏دهد و این در تداوم نگاه تالیفی‏اش و براساس جهان‏بینی و دغدغه‏ها و روحیاتش در این سن و سال است.» من یکی واقعا نمی‏فهمم چرا فیلمسازی مثلِ کیمیایی در آثار این سال‏هایش دیگر لزومی به دادنِ اطلاعات در موردِ گذشته و حالِ آدم‏هایش نمی‏بینید؟ و چرا فکر می‏کند ما باید از قبل خیلی چیزها را درباره‏ی این آدم‏ها بدانیم و صرفا به دادن یک سری کد و نشانه اکتفا می‏کند؟ آیا این نشانه‏ی بی حوصلگی و خستگیِ مسعود کیمیایی در آستانه‏ی هفتاد سالگی نیست؟

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s