آغوش

حقه‏ی اتاق نشیمن را حتما می‏دانید.

دست‏ها را دور بدنتان حلقه می‏کنید

تا از نمای پشت مثل کسی شوید که

در آغوش گرفته باشند

دست کسی از پشت پیراهن‏تان را

در چنگ فشرده باشد

ناخن‏هایش در پوست گردن‏تان فرو رفته باشد

از روبه‏رو اما وضع طور دیگری‏ست

به قدری تنها می‏نمایید که حد ندارد

با آرنج‏های روی هم و پوزخندی مضحک

مثل آن است که منتظر خیاط باشید

تا بیاید خفتی را بر تن‏تان امتحان کند

از آن‏ها که نتوانید در آن تکان بخورید…

«هنر غرق شدن- بیلی کالینز- ترجمه‏ی مجتبی ویسی- نشر چشمه»

Advertisements