جامِ آخر

می نوشم برای خانه‏ی ویران

برای زندگی قهرآلود خود

برای تنهایی

در حین با هم بودن.

و برای تو من می‏نوشم

برای دروغ لب‏های خیانتگرت به من

برای سرمای بی‏جان چشمانت

برای آن که دنیا زمخت و بی‏رحم بود

و برای آن که خدا هم نجات‏مان نداد.

«آنا اخماتاوا- ترجمه‏ی حمیدرضا آتش برآب- نگاه نو- پاییز 1389»

Advertisements