بیرون

شب تصمیم می‏گیریم که بریم بیرون، تازه اولِ ماجراست: «کجا بریم؟»، «چی بخوریم؟»، «چه‏قدر باید پول خرج کنیم؟» یا اصلا یک وقت تک و تنها تویِ خونه نشستیم و حس و حالِ آشپزی کردن هم نیست باید در به در دنبالِ منویِ یک رستوران بگردیم تا غذا سفارش بدیم، مجله‏ی بیرون یک پیش‏نهادِ تمام عیار است یا اصلا می‏شود گفت که بیرون یک مجله نیست بیشتر یک پیش‏نهاد است برایِ وقت هایی که می‏خوایم از بی‏حوصلگیِ خونه نشستن یا خستگی و کسالتِ کار فرار کنیم. به قولِ خودِ اهالیِ مجله‏ی بیرون: «این مجله تلاش دارد به مرجعی قابلِ اتکا برایِ بیرون گردی و بیرون خوری تبدیل شود و هر ماه کلی پیش‏نهادِ دیدنی و خوردنی دارد.»

حالا که تقریبا غذا خوردن در بیرون از خانه تقریبا به دمِ دست ترین تفریحِ ما تبدیل شده و انتخاب‏هایِ محدودی هم برایِ گردش و تفریح داریم، بیرون قرار است بهمان بگوید که هم کجا برویم و هم چه بخوریم که کمتر از جیبِ مان برود، ضمنا بخشِ آخرِ مجله هم به جایِ انتظار و جستجو برایِ پیدا کردن منویِ یک رستوران که هم کیفیتِ خوبی داشته باشد و هم غذاهایِ موردِ علاقه‏ی ما را تویِ منو داشته باشد، منویِ کامل و اطلاعات رستوران هایِ مختلف را همراهِ خودش دارد.

همین الان از خونه بزنید بیرون، جلویِ دکه‏ی روزنامه فروشی مجله رو تورق کنید شاید با دیدنِ پرونده‏ی این شماره درباره‏ی صبحانه وسوسه شدید مجله رو هم بخرید و بقیه‏ی مطالب‏اش رو هم بخونید، دیگه نمی‏دونم چه‏طوری راضی‏تون کنم مجله رو بخرید… پاشید برید بیرون، بیرون بخرید.

آخرین شماره‏ی منتشر شده: «بیرون- شماره‏ی 5- مهر و آبان 89- 168 صفحه- سه هزار و پانصد تومان»

Advertisements

یک دیدگاه برای ”بیرون

  1. بیرون رفتن من هر دفعه سه هزار تومان هم آب نمی خوره! اون وقت شما میگی قبلش 3500 تومان بدم «بیرون» بخرم! اصلن همین داخل مگر چشه؟!

  2. همیشه وقتی در مورد کتابها و مجله ها و روزنامه هایی که می خونی حرف می زنی این سوال میاد توی ذهن من که مگر تو چقدر پول تو جیبی می گیری؟ !
    مجله ای که معرفی کردی به نظر جالب میاد ولی قیمتش نسبت به سایر مجله ها بالاست. من یک مدت پیگیر مجله زندگی ایده آل بودم ولی الان دیگه پر شده از تبلیغ و مطالب عامه پسند. کاش جایی وجود داشت برای تبادل مجله!
    لینکی که برای «دوست داشتن» پست هات گذاشتی، یوزر و پسورد می خواد!لطفا در موردش یک توضیحی بده.
    به علاوه در مورد توئیت هات هم یک کم راهنماییم کن. چون وقتی روشون کلیک می کنم فیلتر ند!

    • اولی که خیلی سخت نیست، میشه از خیلی چیزهای دیگر گذشت و به این تفریحات فرهنگی رسید.
      درباره دوست داشتن پست ها هم فکر کنم باید توی وردپرس یوزر و پسورد داشته باشی که بتونی مطالب رو لایک بزنی… توییتر هم که کلا فیلتره، باید با فیلتر شکن بازش کنی، واسه خاطر همینه که توئیت هام رو این گوشه گذاشتم.

  3. مسعود. حالا تو هی مجله معرفی کن. من به هیچ قیمتی هیچ مجله ای غیر از همون دنیای تصویر نخواهم خرید. (استثنائا یک بار، اون هم هوش نبودم!) حالا دگماتیسم یا هر چی … نمی خرم که نمی خرم که نمی خرم . اوهوم .

  4. من اعتراف می کنم که به تشویق تو بالاخره رفتم جدیدترین شماره مجله بیرون رو خریدم!حالا کی بریم رستوران و از این بن های تخفیف استفاده کنیم؟!!!

  5. سلام بر مسعود عزیز
    ممنون که مجله بیرون رو به این خوبی معرفی کردید
    خوشحال میشم اگه با دفتر مجله تماس بگیرید تا شاید باب آشنایی وهمکاری باز شود
    ارادتمند
    امیر شهرابی
    سردبیر مجله بیرون

  6. مجله «بیرون» :
    وقتی توی وبلاگ یک مجله باز از مجله ای تعریف می شه، وقتی قیمت یک مجله نزدیک به قیمت یک کتابه و وقتی روی جلدش نوشته 168 صفحه! سطح انتظارات خواننده قبل از دیدن اون خیلی بالا می ره. از نظر من این مجله رو می شه به چند بخش تقسیم کرد:
    1.تبلیغات: که بخش عمده مجله رو اشغال کردند.
    2.موضوعات نامرتبط با هدف مجله: مثل مصاحبه با عوامل قهوه تلخ یا مطالبی در مورد سلامت روان بچه ها که اصلا جاش توی چنین مجله ای نیست.
    3.مصاحبه با افراد مختلف: که بازم اصلا با موضوع مجله مرتبط نبودند.این احساس به ادم دست می ده که برای پر شدن صفحات مجله از هر موضوعی استفاده شده است.
    4.مطالب مرتبط با تهران گردی: این اطلاعات رو می شه خیلی راحت با یک سرچ اینترنتی پیدا کرد. حتی وبلاگ هایی به همین موضوعات اختصاص یافته اند.
    5.مطالب مرتبط با بیرون خوری: این بخش قسمت جذاب این مجله بود. چون نه تنها چندین رستوران و کافی شاپ خوب رو معرفی کرده بلکه بهترین غذای اونها رو هم همراه با منوی غذاییشون نوشته. بن های تخفیف هم ابزار تبلیغاتی و وسیله تشویقی خوبی برای بیرون خوری بودند که ابتکار جالبی محسوب می شن.
    6. اطلاعات غذایی: بخشی که در مورد انواع آشپزی ها وغذاها توضیح داده بود رو می شه از جاهای دیگه هم به دست آورد ولی قسمت جالبش معرفی رستوران هایی است که صبحانه سرو می کنند همراه با آدرس دقیق و کمی اطلاعات در مورد منو غذاییشون(بخصوص برای آدم های صبحونه خوری مثل تو).
    در کل تجربه جالب و متفاوتی بود. باعث شد من برم رستوران لئون و غذاهای ایتالیایی رو امتحان کنم و بعدش هم سایتش رو ببینم که به نظرم خیلی تجربه خوب و بدیعی بود. از پیشنهادت متشکرم.
    دعا کن من برنده جایزه مجله بیرون بشم تا همه بروبچ این وبلاگ رو دعوت کنم رستوران!

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s