کنسرتی که اجرا نشد

بی بی سی فارسی امشب در برنامه‏ی آپارات، فیلم مستندِ «کنسرتی که اجرا نشد» تازه ترین ساخته‏ی بهمن فرمان آرا درباره‏ی پرویز یاحقی از مشهورترین نوازندگان و آهنگسازانِ ایرانی را پخش کرد. فرمان آرا ظاهرا تصمیم گرفته که چهار سالِ آینده را فیلمِ داستانی نسازد و برایِ فرار از بیکاری سراغِ ساختنِ مستند آمده است، ایده‏ی اصلی فیلم از تعدادی نوار وی اچ اس می‏آید که پرویزِ یاحقی به بهمن فرمان آرا داده تا شاید یک روز بعد از مرگ‏اش مورد استفاده قرار بگیرند، یاحقی عادت داشته که دوربینِ ویدئو را در خانه روشن می‏گذاشته و همان طور به کار هایِ شخصی‏اش می‏رسیده، فعالیت هایِ روزانه‏ی خودش را رویِ نوار ضبط می‏کرده و همین تصاویر بسترِ اصلی این مستند اند. در بینِ این تصاویر تعدادی عکس از دورانِ فعالیتِ یاحقی، مصاحبه هایی کوتاه با احمدرضا احمدی و بابک بختیاری از شاگردانِ یاحقی و یک شاتِ طولانی از کویر را داریم که رویِ آن صدایِ پیام هایِ پیغام گیرِ تلفنی یاحقی را می‏شنویم، پیغام ها همه به چهل و هشت ساعتِ آخری مربوط‏ اند که قلبِ یاحقی در خانه‏اش از کار ایستاده بود ولی هنوز کسی از مرگ‏اش باخبر نشده بود. هشتاد و چهار پیغامِ تلفنی که چهل و سه تایِ آن متعلق به زنی بوده که هربار از یاحقی می‏خواهد خبری از خودش به او بدهد و از نیمه هایِ کار و با توجه به ریتمِ کندِ فیلم شاید یکی از دلایلِ اصلیِ همراهیِ تماشاگر با فیلم کشفِ هویتِ این زن باشد.

فیلم برخلافِ بیشترِ مستند هایِ شخصیتِ محور که اغلبِ بنایِ خودشان را بر گفتگو با دوستان و آشنایان سوژه می‏گذارند، بیشتر از همان تصاویرِ خلوتِ یاحقی بهره می‏گیرد، یاحقی جلویِ دوربین با تلفن حرف می‏زند، سیگارش را دود می‏کند، تویِ آشپزخانه‏اش آشپزی می‏کند، غذا می‏خورد، درباره‏ی تک تک اجزایی که برایِ سفره‏ی هفت سین‏اش تدارک دیده حرف می‏زند و همه‏ی این‏ها انزوا و تک افتادگیِ این آدم را بیشتر نمایان می‏کنند و انگار که این آدم با گرفتنِ این تصاویر بیشتر و بیشتر خودش را برایِ مرگ آماده می‏کند.

فرمان آرا در مصاحبه‏اش با حسن صلح‏جو بعد از پخشِ فیلم گفت که فیلم می‏خواهد حدیثِ نسلی باشد که بعد از انقلاب بی هیچ دلیل و توضیحی از کار کردن محروم شدند تنها به این دلیل که یا خیلی مشهور بودند یا مردم را به یادِ چیزهایِ دیگری می‏انداختند. فیلم البته هیچ وقت دنبالِ چرایی این مساله نمی‏آورد که چرا هنرمندی مثلِ پرویز یاحقی باید نزدیک به سی سال هنرش را صرفا برایِ چهار دیواریِ خانه‏ی خودش نگه دارد، در تنهایی یا در جمع هایِ خصوصی ویلون بنوازد و در داخلِ مملکتِ خودش هیچ جایی برایِ عرضه‏ی هنرش پیدا نکند و کم کم در تنهایی خودش دق کند و بمیرد و ما هم‏چنان در حسرتِ فرصت هایِ از دست رفته‏مان باشیم و هم چنان و هم چنان…

+ دانلود گل‏های 84 با ویلن پرویز یاحقی و تار جلیل شهناز [این‏جا].

Advertisements

یک دیدگاه برای ”کنسرتی که اجرا نشد

  1. دلم درد آمد. تنم درد گرفت. گلوم بهم اومد. هیهات… کاش آخرین نفر بود لااقل، که نیست. می دونیم که نیست.

  2. سلام ، به جد مستند آرام وجالی بود که مرا درگیر خودش کرد .این سوال توی ذهنم میچرخه که اون زن با اون حسش کی بود و چه نسبتی با استاد داشت ؟

    • خب دقیقا فیلمساز هم هدفش همین بود که تماشاگر این طور درگیر فیلم بشه و البته آخر فیلم هم توضیحاتی درباره هویت این زن داده شد.

  3. مستند بسیار نیکویی بود. صحنه های تمرین گروه نوازی و تمرین ویولون یاحقی خیلی دیدنی بودند.
    ئقتی فیلم تمام شد، من با خودم فکر کردم که اگر ما هم چهل و هشت ساعت از زندگیمون رو فیلم بگیریم، اینقدر پربار خواهد بود؟ در مورد خودم…گمون نمی کنم.

    • البته فقط اون صدایِ پیغام گیرِ تلفن مربوط به چهل و هشت ساعتِ آخرِ زندگیِ یاحقی بود، فیلم ها به دوره های مختلفی مربوط می شدند…

      • می دونممم. کلاً گفتم.
        ببین مسعود. فکر کن من از زندگیم فیلم بگیرم. از 48 ساعت، 20 ساعتش توی شرکت می گذره، 12 ساعتش در خواب می گذره . می مونه 8 ساعت. 4 ساعتش به «در کنار خانواده نشستن» می گذره. 4 ساعت باقیمانده رو هم یا یک فیلم می بینم و یا یک کتاب تورق می کنم.
        نظرت چیه؟ یکم زیادی پربار نبود؟!

      • اتفاقا جذابیت وقتی از که از همین اتفاقات روتین بتونی درام بوجود بیاری… میشه، الان یک فکری تو ذهنم جرقه زد 😉

  4. مسعود حيف كه من نديدم ولي از نوشته ات جگرم سوخت . خيليها تو اين مملكت از اين چيزها دق كردن . چرا هنرمندي مثل ايشون و مشكاتيان بايد خانه نشين شوند ؟؟؟؟
    كلا بعد از انقلاب هنر و هنرمند يعني هيچ .
    مرسي پستت عالي بود .

  5. سلام مسعود جون
    دیدم نوشته بودی تو نافه اختلافه گفتم این محسن که چیزی نمیگه خودت بگو چی شده؟ در راستای خاله زنک یه روشنگری بکن بفهمم چی به چیه

    • راستش من هم فقط این رو شنیدم و خیلی از بابت‏اش مطمئن نیستم. از آقای آزرم پرسیدم قرار شد خودش به وقتش ماجرا را توضیح بدهد که چی به چیه…

  6. با سینمای فرمان آرا را به دلیل دغدغه هایش در باب مرگ و زندگی که بن مایه آثار اوست به خوبی ارتباط برقرار می کنم چرا که مساله مرگ و زندگی همیشه مساله چالش برانگیزی برای من بوده است. فیلم را دیدم و لذت بردم و مصاحبه بعد از فیلم را هم بسیار دوست داشتم.

    • دقیقا این فیلم هم به نوعی در امتداد همون دغدغه های همیشگی فرمان آرا در باره مرگ و زندگی و چه طور زندگی کردن بود و البته مصاحبه با فرمان آرا هم به شدت شنیدنی…

  7. فیلم تاثیر گذاری بود.مخصوصا» شات های کویرش با صدای خانومی که پیغام می گذاشت.

    راستی کسانی که فیلم رو ندیدند می تونن 5 شنبه بعد ازظهر شاهد پخش مجدد «کنسرتی که اجرا نشد» باشند.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s