از ما بهترون

از ما بهترون فیلمِ بلاتکلیفی است، اگر پیش از دیدنِ فیلم انتظارِ مان را از کیفیت محصولِ نهایی خیلی پایین بیاوریم احتمالا با این تصور سراغِ فیلم می‏رویم که در نهایت قرار است یک کمدیِ معمولی با بازی رضا عطاران و الناز شاکردوست ببینیم اما فیلم هرچه جلوتر می‏رود بیشتر از آن تصورِ اولیه‏ی تماشاگرش فاصله می گیرد و از یک جایی به بعد بیشتر از آن که خنده دار باشد وهم‏ناک است، فیلم کمدیِ ترسناکی است که نه آن قدر که باید تماشاگر را می‏خنداند و نه آن قدر که باید می‏ترساند.

از ما بهترون به شدت وام دارِ تجربیاتِ روزنامه نگاریِ مهرداد فرید، کارگردانِ فیلم در دهه‏ی هفتاد در روزنامه سلام است. روزنامه نگارِ فیلم، احسان شهرزادی با بازی رضا عطاران که تازه از زن‏اش جدا شده، شروع به نوشتنِ گزارش هایی خیالی درباره‏ی یک رمالِ معروف می کند، گزارش هایِ احسان سر و صدایی به پا می کند اما کم کم از همه طرف تحتِ فشار قرار می گیرد، برایش پرونده‏ی قضایی درست می کنند، کارش را در روزنامه از دست می دهد، به تدریج شخصیتِ اصلی قصه در توهماتِ خودش که ریشه شان مشخص نیست غرق می‏شود، قصه از لحنِ رئالِ خودش دور می‏شود و ماجرا حال و هوایِ سورئال پیدا می کند. فیلم در مسیرِ حرکتِ شخصیتِ اصلی برایِ پیدا کردنِ پاسخِ این سوال که پشتِ پرده‏ی همه‏ی این ماجراها کدام یکی از شخصیت هایِ داستان نشسته، مرتب لحن عوض می کند و بعضی روابط و مناسباتِ فیلم گنگ می‏ماند، مشخص نیست ارتباطِ منیژه، زنِ سابق احسان و دکترِ روانپزشکِ احسان چه نوع رابطه ای است و اگر رابطه‏ی احسان و منیژه تمام شده این همه تاکید رویِ دادنِ قرص به احسان برایِ چیست؟ نسیم با بازیِ الناز شاکردوست چرا به یک‏باره این همه برایِ همراهی با احسان اشتیاق نشان می‏دهد، اگر پایِ رابطه‏ای عاشقانه در میان است که عشقِ بینِ این دو نفر اصلا در نیامده است، مردِ سیاهپوشی که مرتب در کابوس هایِ احسان حضور دارد و همه جا حاضر و ناظر است چه ارتباطی با منیژه دارد؟ و آن سکانسی که همه‏ی شخصیت هایِ فیلم در مجلسی شبیه احضارِ ارواح حاضر می شوند چه تاثیری در روندِ وقایعِ فیلم دارد؟ و البته همین گنگی و ابهام راه را بر تعبیر و تفسیر هایِ دیگری باز می کند که شاید موردِ نظرِ فیلمساز هم نبوده است.

پایانِ فیلم و رهایی احسان از آن دنیایِ کافکایی که اسیرش شده بود وجهی نمادین به فیلم می‏بخشد. مونس، طوطیِ احسان که همواره در یک قفس و همراهِ احسان است، در واقع سویه‏ی دیگری از شخصیتِ خودِ احسان است که همراه با احسان دچارِ روان پریشی و درماندگی می‏شود، قدرتِ حرف زدن‏اش را از دست می‏دهد، بعد از یک روز ماندنِ در پاسگاه تا دمِ مرگ پیش ‏می‏رود و همراه با احسان رهایی را تجربه می کند. تمامِ حرفِ فیلم در همین سکانسِ پایانی گنجانده شده است، فیلمساز می‏خواهد بگوید زندگی در یک جامعه‏ی بسته و خفقان زده برایِ یک روزنامه نگار که از او می‏خواهند چشم‏اش را بر واقعیت هایِ اطراف ببندد، چیزهایِ دیگری بگوید یا اصلا به چیزی که وجود ندارد اعتراف کند حتی با عشق هم نمی تواند قابلِ تحمل بشود، چنان که از اضطراب و تلخیِ دنیایِ ذهنیِ احسان، نه همکاران و دوستان‏اش و نه حتی عشقِ نسیم نمی تواند کم کند و در آخر او تصمیم می‏گیرد که نسیم را هم کنارِ دریا رها کند و خودش سوارِ بر قایق سراغِ ناکجا آبادی برود که باز هم هیچ دورنمایِ روشنی برایش مشخص نیست.

فیلم یک رویه‏ی عامه پسند دارد، اما فیلمساز در لفافه حرف‏هایِ دیگری هم می‏زند و به طورِ غیرِ مستقیم به سرنوشتِ خیلی از روزنامه نگاران در سال‏هایِ اخیر اشاره می کند اما در نهایت ارتباطی که باید بینِ حرف هایِ فیلمساز درباره‏یِ رواجِ خرافه پرستی در جامعه و انتقادهایِ سیاسی و اجتماعی‏اش برقرار نمی شود و فیلم تماشاگر را با کلی سوالِ بدون پاسخ درست شبیه شخصیتِ نسیم در پایانِ فیلم رها می‏کند.

روز نوشت هایِ مهرداد فرید از زمان تولید فیلم [این‏جا] + گالریِ عکس هایِ فیلم [این‏جا] + گفتگوی مهرداد فرید با خبرگزاری مهر [این‏جا] + مصاحبه کارگردان با روزنامه جام جم [این‏جا] + مصاحبه کارگردان با روزنامه تهران امروز [این‏جا].

Advertisements

یک دیدگاه برای ”از ما بهترون

  1. ممنون از توجه تون به فیلم.
    ابهام در گویش ویژگی دورانی است که در آنیم. بسیاری چیزها هست که آشکارا می فهمیم اما ناچاریم آن را مبهم باز گو کنیم. وگر نه مثل احسان در محاصره خواهیم بود. در محاصره ی نه فقط دولت و حکومت،بلکه در محاصره همه. حتی کسانی که باورتان نمی شود که شما را در تنگنا بگذارند!

    • آقای فرید ممنونم از این که وقت گذاشتید و این نوشته رو خوندید.
      اتفاقا همین ابهام فیلم برای بیننده ی هوشمند اشاره هایی دارد اما بیننده ی عادی را سردرگم می کند.

    • من سکانس پایانی فیلم رو خیلی دوست داشتم، اما نیمه های فیلم رو اصلا…
      شنیدم بعضی از مونولوگ های نسیم در پایان فیلم حذف شده و البته فرید گفته حذف این مونولوگ ها به قوام و یکدستی فیلم کمک کرده

    • بستگی داره، یک فیلم کاملا متوسطه که می‏تونست بهتر از این ها باشه. یعنی نه اون قدر بده که بشه با اطمینان گفت نبینیدش و نه اون قدر خوب که بشه با اطمینان گفت حتما خوشتون میاد ازش، ولی از بقیه‏ی فیلم هایی که الان روی پرده هستن قابل تحمل تره.

  2. بازتاب: عكس,wallpaper » عكس هاي فيلم از ما بهترون

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s