شما هم ما را به گذشته می برید خانم خامنه…

شماره ی نوروزی مجله ی فیلم این ده دوازده سالِ گذشته تقریبا یک روندِ همیشگی و قابلِ پیش بینی داشته است، یعنی وقتی مجله را از رویِ دکه برمی داری دقیقا می دانی که علاوه بر صفحاتِ اصلیِ مجله با چه مطالبِ دیگری روبرو می شوی. بهاریه از نام هایی که هر چند سال یک بار یکی دو تا اسم ازشان کم می شود و یکی دو تا اسمِ دیگر بهشان اضافه می شود، ایستگاه نوروز که فعالیت هایِ چهره هایِ سینمایی در طولِ سال را بررسی می کند، چهره ها که درباره ی چهره هایی است که در طولِ سال به هر دلیل کارِ شان مورد توجه قرار گرفته و صفحاتِ سایۀ خیال که معمولا برایِ شماره ی نوروز پرونده ای را درباره ی یک کمدین کار می کنند.

شماره ی نوروزیِ امسال مجله یک گافِ اساسی دارد، یادشان رفته تیترهایِ اصلی را رویِ جلد مجله جایگزینِ تیترهایی کنند که طراح برایِ نمونه انتخاب کرده و به قولِ خودشان شانس آورده اند که تیترهایِ ابداعیِ طراح زیاد هم یآجوج و مآجوج نیست که خیلی مایه ی آبروریزی شود.

اما غافلگیریِ اصلیِ این شماره ی مجله گفت و گوی باران کوثری و نگار جواهریان به عنوانِ دو بازیگر که کودکیِ شان را در دهه ی شصت گذرانده اند با گیتی خامنه مجری برنامه هایِ کودک تلویزیون در دهه ی 60 و اوایلِ دهه ی 70 است که پس از مدت ها اقامت در آمریکا به ایران برگشته تا احتمالا باز هم برایِ کودکان کار کند و این بار به عنوان طراح و برنامه ساز با تیترِ مرا به گذشته ها می برید…

گیتی خامنه برایِ ما، برایِ نسلِ من که کودکی اش در دهه ی شصت پایِ جعبه ی جادو گذشته  یک خاطره ی زنده است، شبیه یک شیِ با ارزش که ممکن است گوشه ی کشویِ میزمان نگه داشته ایم و هر از گاهی نگاهی بهش می اندازیم تا از بودن اش مطمئن بشویم. شاید خیلی چیزهایی که از کودکیِ مان یک گوشه ی ذهنِ مان چپانده ایم، خیلی وقت ها به کار نیایند اما فکر کردن به این یکی هنوز من را آرام می کند. اجزایِ چهره، تنِ صدا و لحنِ حرف زدنِ گیتی خامنه هنوز بعد از این همه مدت در ذهنِ من یکی خیلی خوب باقی مانده، شما را نمی دانم.

از بین مجری های هم دوره ی گیتی خامنه، الهه رضایی در شبکه اول و مریم افشار در شبکه دوم تویِ خاطرم مانده ولی تاثیرِ هیچ کدام احتمالا به اندازه ی این یکی نبوده است. شاید به این خاطر که گیتی خامنه از یک جایی به بعد دیگر اجرا را ادامه نداد یا شاید به این خاطر که آن دوران هنوز خاله ها و عموهایِ امروزی به برنامه هایِ کودک تلویزیون حمله نکرده بودند و وقتی آن تیتراژ رنگ و رو رفته ی شروع برنامه با آن پس زمینه ی قرمز را می دیدی، مجریِ برنامه توی یک دکور به شدت ساده فقط با تو حرف می زد و همین ساده حرف زدن و جدی گرفتن تو وقتی مثلا می گفت: «آقا کوچولو چرا این قدر اومدی جلویِ تلویزیون؟ یک خورده برو عقب تر…» جوری بود که تو باورش می کردی و به تو اطمینان می داد.

مصاحبه را که می خواندم با خودم فکر می کردم انگار کودکی ما که تویِ دهه ی شصت گذشت با خودش اکسیرِ جادویی داشت که هنوز تاثیرش این طور عمیق باقی مانده است. نمی دانم واقعا این طور بود یا حالا که دارم به گذشته ای فکر می کنم که دیگر گذشته و عدم قطعیت و نامعلومی آینده را ندارد که باعث شود درباره اش نگران باشی، این طور احساساتی و نوستالژیک قضاوت می کنم و حکم صادر می کنم.

چه کنیم که ما  از یک دوران عجیب و غریب می آییم، از دهه ی جادویی شصت که فکر کنم هنوز جا دارد که درباره اش حرف بزنیم و بنویسیم.

Advertisements

یک دیدگاه برای ”شما هم ما را به گذشته می برید خانم خامنه…

  1. دقیقا با این پست رفتم به همون دوران . یادمه چه علاقه ای به مجریهای برنامه کودک و حرفهاشون داشتم و همین خانم رو هم خیلی دوست داشتم . چهرش مهربون بود . برنامه های اون موقع خیلی خوب بودن . مثلا آقای حکایتی هم عالی ساخته شده بود و هم خیلی آموزنده بود .

  2. ما ، بچه های دهه ی شصت ، تجربه هایی داشتیم که دیگه هیچوقت امکان تکرارش برای بچه های دهه های بعد وجود نداره با این حملات تکنولوژی افراطی به زندگیشون .
    خانم خامنه ای ، هیچوقت یادم نمی ره . همیشه به نظرم بهترین مجری بود . من خانم رضایی رو هم دوست داشتم . یادمه مامانم می گفت «خانم خامنه ای مثل قالی کرمونه . هر چی بیشتر می گذره ، برای شما جذاب تر میشه»

  3. به خاطر فامیلیش من همیشه فکر می کردم فامیل آقاست !تو عالم بچگی با خودم تجزیه تحلیل می کردم که چطور میشه فامیل آقا مانتو بپوشه و چادر نداشته باشه ؟!

    ولی من خانم رضایی رو بیشتر دوست داشتم . اینکه خانم خامنه برامون جالب تره ، اینه که تو اوج کارش گذاشت و رفت . خانم رضایی رو همین الان هم تو برنامه های تی وی میشه دید .

  4. برنامه کودک شبکه 1 که می خواست شروع بشه با ون آغاز با مزه اش که من بهش میگفتم «جی جی وک وک » و بعدشم خانوم رضایی می اومد.چه انتظاری می کشیدیم…آره این 2 تا رو خیلی دوس دارم

    مسعود ممنون که ما رو به بچگی بردی.دلم واسه اونوقتا تنگید

  5. سلام
    من یه دهه شصتی هستم یه دهه شصتی مثل بقیه با کوله باری از خاطرات تلخ و شیرین از صدای آژیر قرمز گرفته تا موسیقی های زیبا و دلنواز کارتونهای قدیم.

    بارها و بارها من اسم خانم خامنه رو توی گوگل سرچ کردم تا عکسی از ایشون پیدا کنم به گذشته ها برم اما نشد ولی حالا خوشحالم که به آرزوم رسیدم.

  6. سلام
    نمی دونم
    همه اش دارم از این سایت ها از این نوستالژی ها می گریزم
    از تمام خاطرات زیبایی که در آن دهه در آن کودکی ها و نوجوانی ها داشتیم می گریزم
    تا همین چند ماه پیش کارم شده بود گشتن دنبال این کارتون و آن اسم و آن مجری. برنامه ی نقره برایم از نان شب واجب تر شده بود
    تا اینکه این چند ماه خودم را جمع و جور کردم سعی کردم به زندگی و درس هایم برسم …
    اما امشب در این نیمه های شب ساعت 1:38 بامداد دوباره مرا بردید به همان زمان ها… در این نیمه شب و تنهایی دردی قلبم را می فشارد .. دردی به عمق سالهای از دست رفته جوانی و بغضی گلوبم را به وسعت تمام خاطرات کودکی ام … از انتظار برنامه ها و دیدن مجری های محبوب خانم خامنه ای خانم رضایی.. غرق شدن در مدرسه ی موش ها… گریه کردن با فرانچی در بچه های مدرسه ی والت… نگرانی برای حنا… آرزوی رسیدن سباستین به مادرش یا رسیدن نل به پارادایز… عصبانیت از دست آقای پتیبل… پیگیری ماجراهای خانواده ی دکتر ارنست… نه بیش از این نوشتن نشاید …
    قلبم به سختی می تپد و بغض بر راه گلویم نشسته … اشک در چشمانم بی تابی می کند و من از پشت این چشم های بارانی برای شما می نویسم و برای تمام آنانی که کودکی و نوجوانی ام با آنان گذشت… دوستتان دارم و با یادتان همچون کودکی پر از شیطنتهای کودکان به شوق می آیم و در قلبم باقی خواهید باد تا هنگامی که این کودک درون با من است
    بدرود
    (ببخشید چون سریع نوشته بودم چند غلط بود که تصحیح کردم – سپاس)

  7. با دیدن عکس و مصاحبه خانمها رضایی و خامنه به یاد دوران کودکیم افتادم که برای دیدن برنامه کودک در ساعت 17 لحظه شماری می کردم. علی 35ساله از فارس

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s