ت مثلِ تاب

همه ی ما روی یه تاب زندگی می کنیم. و این تاب معمولا با حرکتی منظم و یکدست تو یه میدون محدود و مشخصِ احساساتِ معمولی بالا و پایین میره. بعد بحرانی توی زندگی مون پیدا میشه؛ بنابراین به جای این که از احساس مثلا شادی به احساس احیانا دل گیری حرکت کنیم، از حس شعف و شادی تاب می خوریم می افتیم تو حسِ بیچارگی، از یه شادی وصف ناپذیر به یه حس بدبختی و فلک زدگی کامل.

مالی سویینی- برایان فری یل