دلیلِ محکمه پسند ارائه کنید

خیلی وقتا بی دلیل متهم میشی، اون لحظه احساس می کنی که اگر از خودت دفاع نکنی، خودت رو ضایع کردی، در یک کلام در حقِ خودت ظلم کردی. یک چیزی از تویِ وجودت هی بهت سیخونک می زنه: «حرف بزن، حرف بزن، آخه لامصب یه چیزی بگو، این جوری ساکت نمون…» بعضی وقتا حرفش رو قبول می کنی، اون آدمِ عاقلِ منطقی که بلده دو دو تا چهار تا بکنه و با خونسردی و یه حس طنزِ خاص طرفش رو قانع کنه -اگه طرفِ مقابل آدم منطقی باشه اصلا، که در بیشترِ موارد نیست- فراموش ات میشه. به جایِ اون آدمِ قبل تبدیل میشی به آدمی که  از حرص، از بغض و نفرتِ تهمتی که بهت زدن، قضاوتِ بی دلیلی که درباره ات کردن با تمامِ وجود فریاد می کشی…داد می زنی که همه بفهمن چه اشتباهی درباره ی تو کردن. بعد هی خودت را سرزنش می کنی که چرا این طور شد؟ این من بودم که آن روز این طور آن رویِ دیگرم را نشان دادم؟ من بودم واقعا؟

اگر ساکت بمانی و بگذری که دیگر بدتر است… آن موجودِ لعنتیِ که آن داخل نشسته به این راحتی ها رضایت نمی دهد که. در هر دو صورت انگار بازنده ای.

Advertisements

یک دیدگاه برای ”دلیلِ محکمه پسند ارائه کنید

  1. امان از این بی دلیل متهم شدن ها. به خصوص وقتهایی که باید عصبانیت و اینها رو کنار بذاری و دلیل محکمه پسندت رو طوری سر هم کنی که اوضاع از اینی که هست بدتر نشه.

  2. برای من بستگی به این داره که اولا کی داره متهمم میکنه ثانیا اینکه به چی داره متهمم میکنه. یه وقتایی طرف به نظر خودش خصوصیتی که داره تو رو بهش متهم میکنه خیلی منفیه ولی از نظر تو خیلی هم باعث افتخاره مثال بزنم؟ مثلا وقتی یه خری گلوی خودشو جر میده که به من بگه …!!!
    تازه خیلی وقتام هست اتهامه برام سنگینه ولی اصا حوصلشو ندارم از خودم دفاع کنم
    مثلا معلم زیستم بهم میگفت خنگم چون درسم واقعا افتضاح بود من به هیچیم نبود چون خنگ نبودم.
    یه وقتایی هم داغ کردم آره ولی درصدش خیلی کمه
    پست خوبی بود
    ذوق کردم خودمو سنجیدم

  3. من کلاً از آدمهائی که مقاومند و حرفشون و میزنن خوشم میاد گرچه کو گوش شنوا !!!
    آنچه البته به جایی نرسد فریاد است!
    به قول شاعر :
    برو به كار خود اي واعظ اين چه فرياد است
    مرا فتاد دل از ره تو را چه افتاده است
    ميان او كه خدا آفريده است از هيچ
    دقيقه‏اي‏ است كه هيچ آفريده نگشاده است
    به كام تا نرساند مرا لبش چون ناي
    نصيحت همه عالم به گوش من باد است
    گداي كوي تو از هشت خلد مستغني‏ است
    اسير عشق تو از هر دو عالم آزاد است
    اگر چه مستي عشقم خراب كرد ولي
    اساس هستي من زان خراب آباد است
    دلا منال ز بيداد و جور يار كه يار
    تو را نصيب همين كرد و اين از آن داد است
    برو فسانه مخوان و فسون مدم حافظ
    كز اين فسانه و افسون مرا بسي ياد است

  4. بعضی از این پستها که مینویسی از ته دل آدمه . حالم بد میشه از آدمهایی که زود قضاوت میکنن . من فکر میکنم آدم باید همیشه از خودش دفاع کنه . ولی بعضیها توی نظری که دارند و اتهام بی دلیلی که میزنن قاطع هستن و به قول خودت منطق هم ندارن . یه نظر بیخودی دارن و تمام قضاوتهاشون بر اون اساس میشه . حالا کی میتونه به یه آدمی که یه گوشش دره و یکی دروازه چیز حالی کنه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

  5. این برای من هم پیش میاد . دیدی بعضی از آدمها چقدر سریع از خودشون دفاع می کنن و حرفشون رو می زنن ؟ من همیشه ، بعد از گذشت چند ساعت به یاد میارم که چه چیزی باید می گفتم به طرف . همیشه با تأخیر . من همیشه می گم دیدی این دفعه هم کسی عصبانیتم رو ندید . بابا بذار بفهمن که تو اون رویی هم داری . همیشه به دلم می مونه که کاش جواب می دادم .
    از اونجایی که همیشه اینطوری میشه ، به این نتیجه رسیدم که شاید اصلاً «اون رو» ندارم ! منظورم روی عصبانیه .
    البته یه چیزی بگم . جواب آدمای منطقی رو همیشه میشه با منطق داد به شرطی که خودت هم یه آدم منطقی باشی . فقط در مقابل آدم های بی منطقه که آدم انگار لال می شه . می دونی چرا ؟ برای اینکه تو بی منطق نیستی .

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s