بازسازی

بشکاف قلب مرا
بکار مته ی برقی ات را بر سینه ام ای لوله کش جوان
جرم های مرا بشوی
پنجاه سال است که با آن مدارا کرده ام
همیشه با آب باران و نمک شست و شویش داده ام
حالا مانده ام دلخوش یک نیلوفر!
ببین کجای درونم نشتی دارد
که روحم شتک می زند
ببین اگر ماسه می خواهد و کمی مهر
از مین ماه و کمی دل مدد بگیرم.*
* محمد علی سجادی

Advertisements
این ورودی در گنجه فرستاده شده است. پایاپیوند به آن را نشانه‌گذاری کنید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s