قانون بازده نزولی را اقتصاد خوانده ها خوب می دانند؛ منحنی تولید از یک جایی به بعد مشمولِ قانونِ بازده نزولی می شود. یعنی تویِ کارفرما هم هرچقدر خودت را جر بدهی، کارگر و سرمایه به خوردش بدهی، به خرج اش که نمی رود. اصلا از یک نقطه ای به بعد از ناحیه ی دو که مثلا منطقه ی اقتصادیِ تولید است فرار می کند، می رود تویِ ناحیه ی سه جا خوش می کند که بازدهی ندارد اصلا، که تولیدِ نهایی اش منفی می شود.
بعد می بینم حالِ این روزهایِ من هم حالِ تابع تولید است که هرچه نهاده ها را بیشتر می کنم از یک جایی به بعد دیگر جواب نمی دهد، حجمِ کارهایِ تلنبار شده همین را می گوید. تابع تولید حداقل این شانس را دارد که بعضی وقت ها تویِ ناحیه ی دو قرار بگیرد. ما که مدت هاست تولید نهاییِ مان منفی است، خطِ بودجه مان با منحنیِ بی تفاوتی مان نمی خواند. آن قدر بی انگیزه ام این روزها که ناحیه ی سه انگار برایِ من ساکن ترین و امن ترین جایِ دنیاست.