رخساره ات بسانِ مهتاب است و
چشمانت شکوفان به کردار زنبق آبی
هم چون درخت موز می لرزد ران هایت
دستانت می درخشند بسان شکوفه های نیلوفر
و بازوهایت به نرمای پیچک.
ای که چیکرت بدین سان می درخشد
در خوشی، بیا
تنگ در برم گیر
و اندام اخگربارم را
خنکا بخش!
«عاشقانه های هندی- گردآوری و برگردان: علی عبداللهی- نشر مشکی»